“Ужо зіма, і першы чысцюткі сняжок зацерушыў вуліцы. Стала холадна і няўтульна... Восень не адпускае нас са свайго плёну. “Сумнення час, час роздуму прыходзіць,- так пісаў М. Башлыкоў у вершы “Верасень”.

І сапраўды, кожнага залатая прыгажуня “прымусіла” паразважаць пра жыццё, або пра планы на будучыню, або, нават, пра нашыя школьныя дзянькі. Але чаму ўсе мы пагружаемся ў роздумы менавіта пад час восені? Вучні 8 “А” і 8 “Б” класа паспрабавалі знайсці адказ на гэтае пытанне.

Раю вам прачытаць іх маленькія сачыненні-разважанні”

А яшчэ звярніце ўвагу на невялічкую, але вельмі цікавую казку Ганны Лобко “Гісторыя адной пралескі”. Цудоўнага ўсім настрою!

Так гэта было цi не так, праўда цi няпраўда, паслухаем, што казка кажа.

Даўным-даўно на Зямлi не было анiякiх кветак, а Зiма, Вясна, Лета i Восень спрачалiся за ўладу на Зямлi. Доўга ўгаворвалi iх людзi не сварыцца, але чатыры сястры i слухаць не хацелi. Не паспяваў пан Год, бацька iх, бойкi спыняць, як зноў чагосьцi не падзялiлi. На гэты раз яны думалi, чые падарункi лепей.

– Мае сняжынкi прыгажэйшыя за ўсё ў свеце! – сказала Зiма.

– Не твае сняжынкi, а спевы майго жаваранка, – не згадзiлася Вясна.

– Ні сняжынкi, ні жаваранак не параўнаюцца з маiм цёплым летнiм сонейкам, – спрачалася Лета. подробнее

Восень. Сумненнеў час, час роздуму прыходзіць... Восенню мы задумваемся на розныя тэмы часцей, чым у іншыя поры года. Бо восень - гэта перыяд, калі ідуць дажджы, становіцца холадна, і мы амаль перастаем сустракацца з сябрамі, хадзіць на вуліцу…

Некаторыя задумваюцца над тым, якая выдатная прырода восенню, як усё мяняецца проста на вачах. І праўда, пагуляўшы ў парку, на вуліцы або проста паглядзеўшы ў акно, ты можаш заўважыць, як мяняецца лісце, як яно ападае. Ты проста не можаш зразумець, як прырода ўсё гэта малюе. Гэтыя узоры - малюнкі нельга параўнаць з тым, што малюе чалавек. Бо чалавек усё робіць абдумана, ён не можа намаляваць тое, чаго не бачыў. Чалавек заўсёды будуе свае выявы на ўбачанам. А што першым бачыў чалавек яшчэ ў старажытнасці? подробнее